Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Το τέλειο ΄"α"



 Ένα γλυκυτατο πλασματάκι ήρθε και στάθηκε πάνω στη γλάστρα άκουσα το τιτίβισμα ....μια κυρούλα έλεγε "άμα ακους πουλάκι το πρωί σπίτι σου καλά νέα θα έχεις¨"

Απογοητεύομαι,
αφήνεσαι παρατήρησες
σε θαλασινό σημείο
ο πολυαναμενόμενος εδώ και αιώνες ήχος ακούστηκε.
... δεν τόλμησα  να το κοιτάξω καν.

Βαθιές ανάσες,
 τρεμμάμενα χείλη ,προσποιούνται ψυχραιμία

Προσπάθεια
.... σειρά  από " ατάκτως ερριμμένα"  λόγια


Η Στέρηση
Η  δόση
Οι  εθισμένοι
Φοβάμαι να  χαρώ ,...
δεν θέλω  να διαταράσσω
την μυσταγωγία
 της α-τελειότητας








2 σχόλια:

  1. Δεν ξέρω, αλλά η σκέψη που μου γεννήθηκε όταν διάβασα ξανά την ετοιμολογία της λέξης Μπουγάζι και αμέσως μετά το ποίημά σου είναι η εξής: Τελικά τα "μπουγάζια" είναι για να διαπερνιούνται..
    και μιλώ και ως "Καπετάνιος" και ως άνθρωπος!
    Καλό απόβραδο να έχεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έτσι είναι Καπετάνιε,Περνώντας από τα μπουγάζια κατωρθώνει κανείς να βγει στην ανοιχτή θάλασσα, ίσως και τούτος είναι ο λόγος που ονόμασα το μπλόγκ έτσι και χαίρομαι που ένιωσες τη σκέψη μου Να έχεις ενα ομορφο Παρασκευοσαββατοκυριακο με την Καπετάνισσα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή