Ρωτώ τα κύματα που άνοιξαν την αγκάλη τους νωρίς νωρίς στα ξεχασμένα νησάκια.

Πόσο πονάει η λησμονιά,  περιμένοντας ν’ ακούσεις το  σφύριγμα από ένα βαπόρι δίχως ταυτότητα,

γυρίζει ο χρόνος σαν περιμένεις να φανούν τα όνειρά σου...

Χάνεται μέσα σου ένα κύμα ξεχνάς σαν στεγνώνει στην πληγή  η αλμύρα...

Ανασαίνει ,δεν ζει. Ταξιδευτές  και  ταξιδιώτες μια ρυτίδα ένα χαμόγελο ίσως κι ένα μικρό δάκρυ στο δρόμο τους…..

foto from greekislands on fb

«..Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό...»

...εικόνες ,ξωκκλήσια κάτασπρα ,

 να βαδίσω εκεί

οι γλάροι να χορεύουν

 και τα αγέννητα όνειρά μας

να ξεχύνονται

στο σκοπό των κυμάτων .....

 Γυρίζει ο νους

σαν τρελλαμένη πυξίδα

 Δεν δείχνει πια σωστά

Κι εκείνο το λευκό πουλί

με της ελιάς στο στόμα το κλαδί ,

δε φάνηκε ακόμη

Anatoli

Στου χάρτη την Ολόιδια πορεία

εξάντες , κουμπάσα

ορθοδρομία; λοξοδρομία;

όταν οι Καιρικές συνθήκες είναι απρόβλεπτες

η απόφαση βαραίνει τον πλοίαρχο

Μετράει μίλια διαβάζει τον καιρό

 λευκές σελίδες του ημερολογίου

που περιμένουν να γραφτούν

Ο Μαρκόνης λαμβάνει σκόρπιες λέξεις

προσπαθεί να ανασυντάξει γιομάτος

αλμυρή ανησυχία την πρόβλεψη

πέσαμε σε low

ή έρχεται αντικυκλώνας ;

Το τέλειο ΄"α"

 Ένα γλυκυτατο πλασματάκι ήρθε και στάθηκε πάνω στη γλάστρα άκουσα το τιτίβισμα ....μια κυρούλα έλεγε "άμα ακους πουλάκι το πρωί σπίτι σου καλά νέα θα έχεις¨"

Απογοητεύομαι,
αφήνεσαι παρατήρησες
σε θαλασινό σημείο
ο πολυαναμενόμενος εδώ και αιώνες ήχος ακούστηκε.
... δεν τόλμησα  να το κοιτάξω καν.

Βαθιές ανάσες,
 τρεμμάμενα χείλη ,προσποιούνται ψυχραιμία

Προσπάθεια
.... σειρά  από " ατάκτως ερριμμένα"  λόγια


Η Στέρηση
Η  δόση
Οι  εθισμένοι
Φοβάμαι να  χαρώ ,...
δεν θέλω  να διαταράσσω
την μυσταγωγία
 της α-τελειότητας

Το γέλιο σου – Π. Νερούντα

Το γέλιο σου –Π. Νερούντα

Αγάπη μου, στις πιο μαύρες

ώρες μου τινάζεται

το γέλιο σου, κι όταν ξάφνου

δεις το αίμα μου

να λεκιάζει τις πέτρες του δρόμου,

γέλα, γιατί το γέλιο σου

θα ‘ναι στα χέρια μου

σα δροσερό σπαθί.

Για την καπετάνισσα και τον καπετάνιο της ,τους νέους μου φίλους

το γέλιο σου

Γέλα στη νύχτα,
στη μέρα στο φεγγάρι,
γέλα στις στριφτές
στράτες του νησιού,
γέλα σ’ αυτό το άγαρμπο
αγόρι που σ’ αγαπά,
μα όταν ανοίγω τα μάτια και τα κλείνω,
όταν τα βήματά μου φεύγουν,
όταν γυρνούν τα βήματά μου,
αρνήσου με το ψωμί, τον αγέρα,
το φως, την άνοιξη,
μα ποτέ το γέλιο σου
γιατί θα πεθάνω.

Para María del Carmen ...mi nueva amiga

Απαγορευτικό

Αμίλητα απόμακρα και διακριτικά μέσα από ένα τζάμι μια εκκλησιά αντικατοπτρίζεται και αντικατοπτρίζει μια ζωή.

Τα όμορφα όνειρα έτσι πρέπει να φεύγουν

"στη θάλασσα"

δυο χέρια αδέξια σε ένα άγγιγμα πρωτόγνωρο στην δειλή εξερεύνηση

 και τέσσερα μάτια αχόρταγα ρουφούν τη θάλασσα μπροστά

χείλη σε άγγιγμα πεταλούδας  στο πρώτο της ζωής αληθινό ασπασμό.

Πάρε ένα Κοχύλι απ'το Αιγαίο Χατζης Μαρινελα

ταξιδευτής θαλάσσης

 Πόσο ταπεινή είναι η θάλασσα μπροστά στο μεγαλείο του, το πέταγμά του την ξετρέλανε, κι ενώθηkαν μαζί για πάντα! .

Προσανατολισμοί

Ηλικία της γλαύκης Θύμησης -Οδυσσέας Ελύτης

Προσανατολισμοί

      Eλαιώνες κι αμπέλια μακριά ως τη θάλασσα
Κόκκινες ψαρόβαρκες πιο μακριά ως τη θύμηση
Έλυτρα χρυσά του Αυγούστου στο μεσημεριάτικο ύπνο
Με φύκια ή όστρακα.Κι εκείνο το σκάφος
Φρεσκοβγαλμένο, πράσινο, που διαβάζει ακόμη στην
ειρήνη του κόλπου των νερών Έχει ο Θεός
Περάσανε τα χρόνια φύλλα ή βότσαλα
Θυμάμαι τα παιδόπουλα,τους ναύτες που έφευγαν
Βάφοντας τα πανιά σαν την καρδιά τους
Τραγουδούσαν τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα
Κι είχαν ζωγραφιστούς βοριάδες μες στα στήθια
Τώρα θα'χω σιμά μου ένα λαγήνι αθάνατο νερό
Θα'χω ένα σχήμα λευτεριάς ανέμου που κλονίζει
Κι εκείνα τα χέρια σου όπου θα τυραννιέται ο Έρωτας
Κι εκείνο το κοχύλι σου όπου θ'αντηχεί το Αιγαίο.