Μάης

στην αυλή μου το Αιγαίο, ένα τιμόνι,

 

 

 ένα στεφάνι Μάη ,

 

 

μένουν για να θυμίζουν όσα περίμενα και δεν πήρα ,

σημάδια , ταξίδι η ζωή..σε απόσταση σκιάς

Απουσίες

χείλη σφιχτοδεμένα δεν μπόρεσαν να πουν

χρώματα βιολετιά- χρώματα πορτοκαλιά

αυτόχειρες στο πληκτρολόγιο

κάποιου μεταμεσονύχτιου ενστίκτου

που φώτισαν του νου την ομίχλη

ίσαμε να εγκυμονήσει επερχόμενες απουσίες

Αι να χαθεις παλιο βλαμμενε!! Ψυχακια , ξεδιαντρωπε !Σκατα ανθρωπε.!