τελευταία μέρα του Μαγιού , ταξίδι κάνω σε ένα χάρτη ανύπαρκτο

Σε ωκεανό  ουτοπικό ,σε μέρες με φως ,σε νύχτες πανσέληνες ,

Αν-ύπαρκτες ,

 μιλώντας κουβεντιάζοντας με ένα life ring  για τις ναυαγισμένες ψυχές

Kalhnyxta zwh

ανθίζουν στον ήχο σου όλα τα περιβόλια

ax να τα περπατούσα μαζί σου !

Moυ επιτρέπεις να εισχωρώ  στα όνειρά σου ,

να κυοφορώ τις ανάμνησεις σου ,

να στέκομαι στο πρεβαζι των χειλιών σου, μόνο ,

.......

να αφουγκραζομαι  το χτύπο της καρδιάς σου Θέλω.!

ανάμνησης  ελπίδα

Τζάμι ανάσα και  ύπαρξή μου

Τόπος λατρείας

Βροχή και βράχος,  

εκει ακουμπώ τα χείλη μου

Ψιθυρίζοντας το όνομά σου

τις λέξεις μου,τις λέξεις σου

μαζεύω στην καρδιά μου

ότι τόλμησες να αφήσεις

 
un regalo precioso de mi cyberamiga María del Carmen y de su blog lleno de ternura .
Para ti María comparto este video con musica de Manos Jatzidakis

Amistad

Flores colores olores Luz del Apolo en ese Domingo soleado

Para  Lagatacoqueta

Υπάρχει ένα πορτοκαλί **απόγευμα μοιάζει με ηλιοτρόπιο σε κάμπο της Ανδαλουσίας , στο μέσον του στήθους  στάθηκε σαν αδιάκοπος πόνος στην αναμονή,και μια μαυρη πέτρα απειλητική αδιάκοπα οδηγεί στο σκοτάδι ή ιχνογραφεί την αυγή στη νέα μέρα κι εγώ στη μέση
"Σε περιμένω εδώ, σαν στρατιωτάκι ακούνητο κι αγέλαστο σαν ηλιοτρόπιο σε απότιστο λιβάδι."*

*Μαρία Νικολάου -Η απουσία σου
** Το πορτοκαλί το πορτοκάλι

Antonia by charlie Mackesy

Ακόμα και τούτο …τότε που...ο άνεμος λιγωμένος κατάφερνε να φθάνει εδώ και μου έδειχνε που αρχίζουν και που τελειώνουν οι αστερισμοί, που αρχίζουν και που τελειώνουν οι ευχές....κι ανοίγα το φιλιστρίνι στη νυχτιά, στου χάρτη τα μυστικά περάσματα,σε ανάσες αόρατες.....αιώνες πριν…στις στιγμές που κέντησαν μέσα μου ... που δεν ξεχασα... γεμάτες από ελάχιστες ματιές... ...κρυμμέναχαμόγελα... πίασιμο του χεριού κλεφτά ...

Τότες που την αλήθεια σου δεν ομολογούσες.... και φτάσαμε εδώ .... να είμαστε ένοχοι για κάtι που δεν έγινε ....να απολογούμαι...σε μένα ...

"Είναι το δικό μου στοίχημα να περισώσω ότι συντάραξε την πορεία μου να πλέκω με χρώματα φωτιάς, με το θυμικό να στάζει γεγονότα τότε που τα όνειρα έπαιρναν σάρκα, όταν κυριολεκτικά η λαλιά δεν μπορούσε ν' αρθρώσει" ....στην σφικτή αγκαλιά του δειλινού...έκαιγαν τα κύτταρα στο φως...βουτούσαν στο γαλάζιο κι έσμιγαν...κάπου εκεί στου μπουγαζιού το  έβγα".

\" Το βιντεο έχει πέσει επειδη παρεβαινε το νομο περιπνευματικων δικαιωμάτων"

και ύστερα .... αρνηθηκες τρεις  φορές, τις ευχές τα μάτια.... τα χαμογελα ... τα μυστικά περάσματα .... Γιατί μωρέ; γιατί;Αι να χαθεις παλιο βλαμμενε!! Ψυχακια , ξεδιαντρωπε !Σκατα ανθρωπε.!

foto from greekislands on fb

«..Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό...»

...εικόνες ,ξωκκλήσια κάτασπρα ,

 να βαδίσω εκεί

οι γλάροι να χορεύουν

 και τα αγέννητα όνειρά μας

να ξεχύνονται

στο σκοπό των κυμάτων .....

 Γυρίζει ο νους

σαν τρελλαμένη πυξίδα

 Δεν δείχνει πια σωστά

Κι εκείνο το λευκό πουλί

με της ελιάς στο στόμα το κλαδί ,

δε φάνηκε ακόμη

Anatoli

Στου χάρτη την Ολόιδια πορεία

εξάντες , κουμπάσα

ορθοδρομία; λοξοδρομία;

όταν οι Καιρικές συνθήκες είναι απρόβλεπτες

η απόφαση βαραίνει τον πλοίαρχο

Μετράει μίλια διαβάζει τον καιρό

 λευκές σελίδες του ημερολογίου

που περιμένουν να γραφτούν

Ο Μαρκόνης λαμβάνει σκόρπιες λέξεις

προσπαθεί να ανασυντάξει γιομάτος

αλμυρή ανησυχία την πρόβλεψη

πέσαμε σε low

ή έρχεται αντικυκλώνας ;

8 Μαρτίου

panoramio

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη.

Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο,

καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει...

Τάσος Λειβαδίτης

ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ - Κικὴ Δημουλᾶ

ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ - Κικὴ Δημουλᾶ

  Ὅλα τὰ ποιήματά μου γιὰ τὴν ἄνοιξη

ἀτέλειωτα μένουν.

Φταίει ποὺ πάντα βιάζεται ἡ ἄνοιξη,

φταίει ποὺ πάντα ἀργεῖ ἡ διάθεσή μου.

Γι᾿ αὐτὸ ἀναγκάζομαι

κάθε σχεδὸν ποίημά μου γιὰ τὴν ἄνοιξη

μὲ μιὰ ἐποχὴ φθινοπώρου

ν᾿ ἀποτελειώνω.

This travel blog photo's source is TravelPod page: Paros Island

λαμπυρίζει η θάλασσα στο φιλί του ήλιου

στο χάδι του άνέμου ξαναζεί όσα δεν έζησε

με τις σταγόνες της βροχής ονειρεύεται

ότι μέσα απ' τα χέρια σαν άμμος κύλησε

ζωγραφίζει

όσα δεν έδωσε, σε χρόνο - άχρονο δίνει

Ταξίδι στα Κύθηρα K. Ουράνης

Τ' ωραίο καράβι έτοιμο στο χαρωπό λιμάνι,
γιορταστικά με γιασεμιά και ρόδα στολισμένο,
με τις παντιέρες του αλαφριές στην ανοιξιάτικη αύρα
και τ' Όνειρό μας στο χρυσό πηδάλιο καθισμένο,
μας πήρε για τα Κύθηρα, τα θρυλικά, όπου μέσα
σε δέντρα και λούλουδα και γάργαρα νερά
υψώνεται ο μαρμάρινος ναός για τη λατρεία
της Αφροδίτης-του έρωτα τη θριαμβική θεά.
Μα το ταξίδι ήταν μακρύ κ' η χειμωνιά μας βρήκε!...
Οι φανταχτερές κι ανάλαφρες παντιέρες μουσκευτήκαν,
τα χρώματα ξεβάψανε και τ' άνθη εμαραθήκαν
και, κάπου από τους άξενους τους ουρανούς, το πλοίο
απόμεινε ακυβέρνητο στο κύμα τ' αφρισμένο
με το φτωχό μας Όνειρο στην πρύμνη πεθαμένο

Προσκυνητής σε μια διαδρομή εικοσιτριών αιώνων ,

χάραξε η παγωνιά τα λόγια, στάλες αλμύρας στα χείλη,

ποτάμια τα όνειρα δεν πρόλαβαν να φτάσουν στον παράδεισο ,

ζάλη δειληνού , ο χρόνος και η μοίρα αποφασίζουν για τ΄όνειρο .....